صالح نیک بخت، عضو کانون وکلای کرد در ایران

بخش دوم

در شرايطي كه مقامات تركيه نيز از درك منطقي روند توطئه ناتوان بودند و آمادگي لازم براي برخورد با عواقب فرجام توطئه اعدام اوجالان توسط مردم را نداشتند، فرصتي براي فوران شوونيسم جنون آميز كرد و ترك به وجود آمده بود تا به قول اوجالان «نمايشي شبيه نمايش هاي خوراندن آدميزاد به شيران درنده در روم سابق در سده بيستم» باز توليد كنند. هدف به وجود آوردن صحنه اي از انفجار خشونتي غيرقابل برگشت بود كه خارج از اهداف عقلاي كرد و ترك و روشنفكران هر دوملت بود. متاسفانه روند توطئه چنان پيش مي رفت كه تمام نيرو هايي كه با هم متضاد بودند، در حالي كه سخت ترين حملات را عليه همديگر صورت مي دادند در مشاركت در اين توطئه و راه انداختن جنگ برادر كشي ترك و كرد از هيچ اقدامي دريغ نمي كردند. اوجالان به آرمان هاي خود خيانت نمي كرد و براي خدايان تمدن هم اهميتي قائل نبود. «در نهاد هاي آنان محو نگشته و ناجوانمردانه شوهر زنان آن نمي شد.»

از مدت ها قبل از دستگيري اوجالان ماهيت مسئله كرد در تركيه از يك مشكل داخلي فراتر رفته و به يك موضوع جهاني تبديل شده بود و هميشه تحرك تركيه براي ورود به اتحاديه اروپا با سد همين مسئله و نقض حقوق بشر مواجه مي گرديد. اوضاع متفاوت تر از ديروز ها بود. اتخاذ موضع صلح  و برادري براي دموكراسي كه ماهيتاً جوهر مبارزه بود خواسته اوجالان و ملت كرد در تركيه بود. او در بيان روشن اين موضوع در جريان محاكمه خود از هيچ كوششي دريغ نكرد. درخواست طلب و بخشش از ژنرال هاي ترك و قضات نظامي دادگاه هم نكرد. او اعلام داشت به همان اندازه كه K.K .P در جنگ داخلي و كشتن فرزندان شما مقصر است دولتمردان كوته بين و نظاميان جنگ طلب نيز مقصرند، يك دست صدا ندارد.

فقط از يك طرف كشته نشده است. او از همه ملت تركيه كرد و ترك و ارمني و اقليت اندك اعراب آن كشور كه صاحب و  ذي حق در اين آب و خاكند، طلب بخشش و كمك كرد. اوجالان به اين بسنده نكرد. آنچه قبلاً در روسيه و ايتاليا از پيشمرگان K.K .P خواسته بود كه راه صلح را در پيش بگيرند و به جاي نشانه گرفتن تفنگ ها به سمت سينه سربازان كرد و ترك براي صلح و آشتي در قالب تركيه متحد و فدرال با حفظ حقوق همه مردم ساكن در آن مبارزه صلح آميز سياسي كنند. رهبري حزب را به اين راه و براي اين اهداف دعوت كرد. هر روز كه از برگزاري دادگاه مي گذشت از تعداد راهپيمايي ها و تظاهرات خياباني كه خواهان ادامه جنگ  و سركوب كرد ها بود كاسته مي شد. نظاميان و جنگ طلبان تنها مي شدند و روح صلح و آشتي گسترده مي شد. ترك و كرد هر دو انسانند و همه اعضاي پيكره يك ملت. اوجالان توانست با اين موضع گيري دقيق بر جنون شوونيسم و گسترش برادركشي در تركيه غالب آيد و مواضع تند گذشته خود را به نقد كشد.

تندروان حزب خود را از طريق پيام هايي كه توسط وكلايش مي فرستاد به سياست اتحاد براي دموكراسي و صلح دعوت مي كرد. حتي حكم اعدام صادره از طرف ژنرال هاي دادگاه نظامي وي را از اين سياست منصرف نكرد. حزب K.K .P منحل شد و به جاي آن P.E.D.K تشكيل شد كه راه مبارزه سياسي را در پيش گرفت و بعدها هم به جاي P.E.D.K كنگره خلق كرد تشكيل شد كه جبهه اي است براي به دست آوردن حقوق قانوني براي همه مردم تركيه. سياست هاي ميليتاريستي دولت نيز اندك اندك رنگ باخت و كسي ديگر آن را تشويق نمي كند. به جاي جنگ چريكي در شهرها و كوه ها، طرفداران كنگره صلح هر روز مراسمي در شهر و دياري از «سيرت» و ماردين تا استانبول و آنكارا جهت تحقق خواسته هاي كردان برگزار مي شد. دولت هم اندك اندك و كورمال و كورمال به خواسته هاي كردها پاسخ مي دهد. مردم گروه گروه به محاكم و ادارات ثبت احوال جهت تغيير نام هاي اجباري تركي به نام هاي كردي مراجعه مي كنند. روزنامه هاي كردي در چاپخانه هايي كه عكس هاي مصطفي كمال آتاتورك در سالن هاي آن نصب شده است به چاپ مي رسد و «ترك كوهستان» به اصل خود كردان تركيه بازگشته است و رئيس جمهور حقوقدان تركيه نيز به صورت نيروي متعادل كننده نظاميان فعاليت مي كند. نيروهاي مدافع حقوق بشر اكنون از كردها كه جنگ را به كناري نهاده اند حمايت مي كند و اوجالان توانست به جاي رودررو كردن نيروهاي نظامي با دولت تركيه مردم تركيه و اتحاديه اروپا را در برابر دولت قرار دهد.

اما مشكل عمده و اصلي هنوز زنداني بودن رئيس آپوست كه هر روز هزاران نفر در شهرهاي مختلف به ويژه زنان و جوانان با در دست داشتن تصاوير او خواهان آزادي او هستند. هر سال در سالگرد او در سراسر جهان اجتماعات و راهپيمايي هاي گسترده اي تشكيل مي شود.