[ 8.3.2004 ]
•
اعضای شورای حکومتی عراق سرانجام قانون اساسی
موقت آن کشور را بدون
هيچ تغييري به امضا رساندند. امضا کرده
اند و به اين ترتيب، راه برای انتقال حاکميت به شهروندان عراقی در ماه ژوئن سال
جاری هموار شده است.
در مراسم امضای متن قانون اساسی موقت، محمد بحرالعلوم، رييس دوره ای شورای 25 نفره
حکومتی، گفت که تصويب اين سند به منزله لحظه ای تاريخی و سرنوشت ساز در حيات مردم
عراق است.
اين مراسم با قرائت قرآن و اجرای سرودی توسط پنج
کودک که لباس های سنتی مردم عراق را بر تن داشتند آغاز شد.
قرار بود قانون اساسی روز جمعه امضا شود اما به
دليل مخالفت آيت الله علی سيستانی، از مراجع تقليد شيعه در نجف، تا روز دوشنبه به
تعويق افتاد.
آيت الله سيستانی به پيش بينی حق وتوی اقليت های
قومی، از جمله کردهای عراق، معترض بود اما سرانجام موافقت خود را با قانون اساسی
موقت اعلام داشت.
کوتاه مدتی قبل از اجرای مراسم امضای قانون
اساسی، سه انفجار مرکز بغداد را لرزاند.
-------------------------------------------------------------------------
سطری كه امضای قانون
اساسی موقت عراق را به عقب انداخت
حسن هاشميان – روزنامهنگار مستقل
دوشنبه ١٨ اسفند ۱۳۸۲
هنگام نوشتن پيش نويس قانون اساسی موقت عراق هرگز كسی تصور نميكرد كه بند جيم
ماده 61 قانون عاملی برای تعطيلی جشن امضای آن گردد. اين بند از ماده 61 ميگويد:
« زمانی رفرندام موفقيت آميز خواهد بود و پيش نويس قانون اساسی موقت آن را تصديق
ميكند كه اكثريت رأی دهندگان عراقی با نتيجه آن موافق باشند و دو سوم رأی دهندگان
سه استان يا بيشتر با آن مخالفت نكنند».
اگرچه تاكنون شاهد حوادث مختلفی برای تعطيلی اين قانون جديد كه به اعتقاد من
پيشرفته ترين قانون موجود در خاورميانه است، صورت گرفته است اما اين بار مخالفتها
از داخل خود شورای حكومت انتقالی نمود پيدا كرده است. نبايد ناديده گرفت كه
مباحثات طولانی صورت گرفته در اين شورا تقريباً تمام مواد موجود در اين قانون را
مورد تأييد قرار داده است و مخالفت بعضی از اعضاء ممكن است با روح توافق جمعی
همخوانی نداشته باشد و به شكلی تلاش ميكنند نظر خود را بر بقيه تا آنجائی كه
ميتوانند و با استخدام هر نوع وسيله ممكن حتی مرجعيت دينی، تحميل نمايند. از
ظواهر امر پيدا است شيعيان تندرو كه اگر خود دست به نوشتن قانون اساسی ميزدند
چيزی بهتر از انديشه های ملاعمر بيرون نميدادند، با روح كلی اين قانون جديد عراق
مخالف هستند و به دنبال هر بهانه ای ميگردند تا جاری شدن آنرا ساقط كنند. اگر دقت
بيشتری به بند جيم ماده 61 داشته باشيم متوجه ميشويم كه اين فقره قانونی هرگز فقط
به كُردها حق مخالفت نداده است بلكه برای همه ملت عراق اين حق را محفوظ نگه داشته
است و همانطور كه ميبينيم عبارتی درباره اختصاص سه استان يا بيشتر به كردستان
نكرده است.
آنچه كه مهم است روح اين قانون جديد عراق بر پايه پلوراليسم سياسی، دينی و قومی
بنا شده است و تلاش كرده است تا آنجائی كه امكان دارد حقوق همه را بطور برابر
رعايت كند اما مثل اينكه برخی از گروه های سياسی در عراق مايل هستند با امتيازات
ويژه ايدئولوژی خود را بر بقيه تحميل كنند و در اينجا متأسفانه اسلام و مذهب شيعه
مورد استفاده ابزاری قرار ميگيرد.
يك بُعد ديگر اين قانون صراحت و شفافيت آن ميباشد كه به كمتر كسی اجازه ميدهد
آنرا به نفع خود تفسير كند. در جائی كه برخی افراد مايل هستند قرائت خاص خود را
از اسلام بعنوان وسيله سياسی قدرت يابی خود در نظر بگيرند و از اين طريق به بهانه
دفاع از ارزشهای اسلامی ديگران را از صحنه برانند، اين قانون به صراحت در ماده 7
خود ضمن قرار دادن اسلام بعنوان دين رسمی كشور و ضرورت رعايت آن در امر
قانونگذاری، در همين ماده قانونی اعلام ميدارد كه ارزشهای دموكراسی و آزادی مردم
نيز به اندازه ارزشهای اسلامی بايد مورد نظر قرار بگيرند و همينطور كه نميتوان
قانونی را برخلاف اسلام وضع كرد، نميتوان قانونی نيز برخلاف دموكراسی و آزادی
مردم وضع نمود.